•  
  •  
 

Acta Universitatis Lodziensis. Kształcenie Polonistyczne Cudzoziemców

Polish Title

Interkomprehensja w bliskich językach słowiańskich

Author ORCID Identifier

https://orcid.org/0000-0002-1984-4604 Pančíková Marta

https://orcid.org/0000-0003-3289-6289 Horák Alexander

Abstract

In the field of teaching Polish as a foreign language, transfer plays a major role. Positive transfer helps the users of closely related Slavic languages learn more quickly, while negative transfer should be closely monitored. Intercomprehension is a phenomenon which consists of guessing the meanings of related words and linguistic forms, and the ability to quickly understand languages which are closely related to the mother tongue of learners; in other words, it is a case of positive transfer. Intercomprehension in teaching related languages is directly associated with the phenomenon of language transfer. In the practice of teaching Polish as a non-native language in Slovakia and Czechia, teaching methods related to intercomprehension, including a contrast-based approach, have been applied for a long time. However, more focus has always been placed on negative transfer. In this article we provide examples of the impact of transfer, usually negative, at several linguistic planes in learning Polish by Slovaks and Slovak by Poles. The first author indicates two planes, those of inflection and syntax, using examples from the works of Polish students; the second author discusses the problems associated with lexis and indicates three planes: those of word formation, lexis, and style. Their discussions indicate that similarities help master a language more quickly and how important highlighting the differences for learners is.

Polish Abstract

Interkomprehensja to zjawisko odgadywania znaczeń wyrazów i struktury języków pokrewnych, zdolność szybkiego rozumienia języków blisko spokrewnionych z językiem ojczystym uczących się. W glottodydaktyce nauczania języka polskiego w Słowacji i w Czechach interkomprehensję stosowano już dawno. Interkomprehensja w nauczaniu języków pokrewnych bezpośrednio jest związana ze zjawiskiem transferu językowego. W tym artykule podajemy przykłady na oddziaływanie transferu pozytywnego i negatywnego na różnych płaszczyznach językowych w przyswajaniu języka polskiego przez Słowaków i języka słowackiego przez Polaków. Potwierdza się, że podobieństwa pomagają szybciej opanować język i ważne jest uczulanie uczących się na różnice. Interkomprehensja w nauczaniu języków pokrewnych ma przede wszystkim wymiar językowy, ale może mieć również wymiar kulturowy.

Keywords

transfer, intercomprehension, linguistic planes: phonetic, morphological, word-formation, lexical, stylistic, false friends

Polish Keywords

interkomprehensja, płaszczyzna językowa – fonetyczna, morfologiczna, słowotwórcza, leksykalna, stylistyczna, wyrazy zdradliwe

References

Baláž P., Čabala M., Darovec M., 1993, Slovackij jazyk dla slavistov, Bratislava.

Buffa F., 1998, Z poľsko-slovenských jazykových vzťahov. Konfrontačný náčrt, Prešov.

Buffa F., 2001, Z poľsko-slovenských lexikálnych vzťahov. Konfrontačný náčrt, Prešov.

Damborský J., 1977, Studia porównawcze nad słownictwem i frazeologią polską i czeską, Warszawa.

Daneš F., Dokulil M., Kuchař J., 1967, Tvoření slov v češtině 2. Odvozování podstatných jmen, Praha.

Dokulil M., 1962, Tvoření slov v češtině 1. Teorie odvozování slov, Praha.

Dolník J., 2007, Súčasná spisovná slovenčina a jej problémy, Bratislava.

Gębal P.E., 2016, Interkomprehensja, strategie mediacyjne i nauczanie języków obcych, in: E. Lipińska, A. Seretny (eds.), Tłumaczenie dydaktyczne w nowoczesnym kształceniu językowym, Kraków, pp. 77–93.

Grzegorczykowa R., 1972, Zarys słowotwórstwa polskiego. Część 1. Słowotwórstwo opisowe, Warszawa.

Horák, A., 2016, Poľsko-slovenská medzijazyková interferencia vo výučbe slovenčiny ako cudzieho jazyka (unpublished doctoral dissertation), Jagiellonian University, Kraków.

Lipińska E., Seretny A., Turek P., 2016, Błędy pragmatyczne w nauczaniu języka polskiego jako obcego, in: E. Lipińska, A. Seretny (eds.), Tłumaczenie dydaktyczne w nowoczesnym kształceniu językowym, Kraków, pp. 183–200.

Lotko E., 1986a, Polština a čeština z hlediska typologického, Olomouc.

Lotko E., 1986b, Čeština a polština v překladatelské a tlumočnické praxi, Ostrava.

Lotko E., 1992, Zrádná slova v polštině i češtině, Olomouc.

Mieczkowska H., 2015, Zapożyczenia a paralele słowotwórczo-leksykalne w rozwoju leksyki przełomu wieków (w ujęciu słowacko-polskim), Kraków.

Miodunka W.T., 2010, Glottodydaktyka polonistyczna w dobie globalizacji i informatyzacji, Kraków.

Odlin T., 1989, Language transfer: cross-linguistic influence in language learning, Cambridge.

Pančíková M., 1997, Polsko-słowacka interferencja (swoistość nauczania języka polskiego Słowaków), in: W.T. Miodunka (ed.), Nauczanie języka polskiego jako obcego, Kraków, pp. 215–219.

Pančíková M., 2005, Zradnosti poľskej a slovenskej lexiky, Opole.

Pančíková M., 2008, Rozvojové tendencie poľskej a slovenskej lexiky na prelome tisícročia. Vybraná problematika. Substantíva, Bratislava.

Pančíková M., Horák A., 2018, Polonistyka na początku XXI wieku. Diagnozy – koncepcje – perspektywy, in: J. Tambor, A. Achtelik, K. Graboń (eds.), W kręgu glottodydaktyki. vol. 5., Katowice, pp. 519–533.

Pančíková M., Stefańczyk W., 1998, Po tamtej stronie Tatr, Kraków.

Pančíková M., Stefańczyk W., 2003, Po tamtej stronie Tatr. Supplemented and amended, Kraków.

Pösingerová K., 2001, Interferencja i nauczanie języka polskiego, Katowice.

Pösingerová K., Seretny A., 1992, Czy Czechów jest trzech? Učebnice polského jazyka pro Čechy – díl I, Kraków.

Pösingerová K., Seretny A., 1997, Coraz bliżej Polski. Učebnice polského jazyka pro Čechy – díl II, Praha – Kraków.

Sokolová M., Vojteková M., Mirosławska W., Kyseľová M., 2012, Slovenčina a poľština: synchrónne porovnanie s cvičeniami, Prešov.

Vojteková M., 2016, Slovenské a poľské adjektívum z aspektu slovotvornej motivovanosti, Prešov.

First Page

81

Last Page

92

Language

eng

Share

COinS