https://doi.org/10.18778/0867-5856.29.2.18">
  •  
  •  
 

Tourism / Turyzm

Author ORCID Identifier

https://orcid.org/0000-0001-9951-9264 Klimek Katarzyna

Abstract

Bieszczady są jednym z pasm górskich leżących w polskich Karpatach. Ich walory przyrodnicze i kulturowe przyciągają corocznie do tej destynacji tysiące polskich i zagranicznych turystów. Pomimo wielu objętych ochroną miejsc o szczególnych walorach przyrodniczych (np. Bieszczadzki Park Narodowy, Rezerwat Biosfery UNESCO i obszary Natura 2000) Bieszczady borykają się obecnie z różnymi problemami środowiskowymi i społecznymi, które często wynikają z dynamicznego, ale chaotycznego rozwoju turystyki na ich obszarze. Brak wspólnej wizji długofalowego rozwoju turystyki (na poziomie gminnym i regionalnym) stanowi jedno z głównych wyzwań, przed którym stoją obecnie podmioty publiczne i prywatne wielu gmin bieszczadzkich. W artykule zaprezentowano rezultaty wdrożenia innowacyjnej metody zarządzania destynacjami – The St.Gallen Model for Destination Management (SGDM) – w wybranych bieszczadzkich gminach. Zastosowana metoda umożliwiła lokalnym „aktorom” turystycznym (publicznym i prywatnym) przystąpienie do procesu holistycznego zarządzania miejscami recepcji turystycznej poprzez identyfikację kluczowych segmentów rynku. W pracy przedstawiono pierwszą próbę zastosowania metody SGDM w Polsce.

Keywords

destynacje górskie, holistyczne zarządzanie turystyką, model SGDM

References

Baggio, R., Scott, N., Cooper, C. (2010). Improving tourism destination governance: a complexity science approach. Tourism Review, 65 (4), 51–60.

Baker, M.J., Cameron, E. (2008). Critical success factors in destination marketing. Tourism and Hospitality Research, 8, 79–97.

Barnes, S.J., Mattsson, J., Sørensen, F. (2014). Destination brand experience and visitor behavior: Testing a scale in the tourism context. Annals of Tourism Research, 48, 121–139.

Benčič, M. (2006). Recognizing the importance of tourism’s strategy at the local community. Organization – Journal of Management. Information Systems and Human Resources, 39 (2), 141–145.

Beritelli, P. (2011a). Cooperation among prominent actors in a tourist destination. Annals of Tourism Research, 38 (2), 607–629.

Beritelli, P. (2011b). Tourist destination governance through local elites – looking beyond the stakeholder level. Cumulative postdoctoral thesis. University of St. Gallen.

Beritelli, P., Bieger, T., Laesser, C. (2007). Destination governance: Using corporate governance theories as a foundation for effective destination management. Journal of Travel Research, 46 (1), 96–107.

Beritelli, P., Laesser, C. (2011). Power dimensions and influence reputation in tourist destinations: Empirical evidence from a network of actors and stakeholders. Tourism Management, 32 (6), 1299–1309.

Beritelli, P., Reinhold, S., Leasser, Ch., Bieger, T. (2015). The St. Gallen model for Destination Management (SGDM). St. Gallen: St. Gallen University.

Bieger, T. (1998). Reengineering Destination Marketing Organisations: the case of Switzerland. Tourism Review, 53 (3), 4–17.

Bieger, T., Freyer, W. (ed.) (2005). Management von Destinationen. München: Oldenbourg.

Bieger, T., Beritelli, P., Leasser C. (2009). Size matters! Increasing DMO effectiveness and extending tourism destination boundaries. Tourism Review, 57 (3), 309–327.

Borzyszkowski, J. (2013). Współczesne wyzwania Destination Management Organisations (DMO). Research Works of University of Economics in Wrocław, 303, 49–57.

Bornhorst, T., Ritchie, J.R.B., Sheehan, L. (2010). Determinants of tourism success for DMOs & destinations: An empirical examination of stakeholders’ perspectives. Tourism Management, 31 (5), 572–589.

Buhalis, D. (2000). Marketing the competitive destination of the future. Tourism Management, 21, 97–116.

Byrd, E.T. (2007). Stakeholders in sustainable tourism development and their roles: applying stakeholder theory to sustainable tourism development. Tourism Review, 62 (2), 6–13.

Crouch, G.I. (2011). Destination competitiveness: An analysis of determinant attributes. Journal of Travel Research, 50 (1), 27–45.

Czernek, K. (2012). Region turystyczny w ujęciu systemowym a potrzeba współpracy na rzecz rozwoju turystyki w regionie. Turystyka i Hotelarstwo, 18, 9–26.

Debarbieux, B., Oiry Varacca, M., Rudaz, G., Maselli, D., Kohler, T., Jurek, M. (2014). Tourism in mountain regions: hopes, fears and realities. Geneva: UNIGE, CDE, SDC.

Dwyer, L., Edwards, D., Mistilis, N., Roman, C., Scott, N. (2009). Destination and enterprise management for a tourism future. Tourism Management, 30 (1), 63–74.

Elbe, J., Hallén, L., Axelsson, B. (2009). The destination – management organization and the integrative destination – marketing process. International Journal of Tourism Research, 11 (3), 283–296.

Fedyk, W., Meyer, B., Potocki, J. (2017). Nowa koncepcja zarządzania regionami turystycznymi. Studia Oeconomica Posnaniensia, 5 (4), 50–81.

Fine, C.H. (2000). Clockspeed-based strategies for supply chain design. Production and Operations Management, 9 (3), 213–221.

Galaskiewicz, J. (1995). The making of organizational reputations. University of Minnesota, Mimeo. (niepublikowany).

Gretzel, U., Fesenmaier, D.R., Formica, S., O’Leary, J.T. (2006). Searching for the future: Challenges faced by Destination Marketing Organizations. Journal of Travel Research, 45 (2), 116–26.

Gunn, C. (1972). Vacationspace: designing tourist regions. Austin: Bureau of Business Research, University of Texas.

Gursoy, D., Saayman, M., Sotiriadis, M. (red.) (2015). Collaboration in tourism businesses and destinations: a handbook. Bingley: Emerald Group Publishing.

Haugland, S.A., Ness, H., Grønseth, B.O., Aarstad, J. (2011). Development of tourism destinations: an integrated multi-level perspective. Annals of Tourism Research, 38 (1), 268–290.

Keller, P. (2000). Destination marketing: strategic area of inquiry. W: M. Manete, M. Careto (red.), From destination to destination marketing and management. Designing and repositioning tourism products (s. 29–44). Venice: Ca’Foscarina University.

Kim, H., Richardson, S.L. (2003). Motion picture impacts on destination images. Annals of Tourism Research, 30 (1), 216–237.

Klimek, K. (2013). Destination Management Organizations and their shift to sustainable tourism development. European Journal of Tourism and Hospitality Research, 4 (2), 27–47.

Klimek, K. (2014). State tourism policies in Switzerland and selected good practices for polish tourism. Folia Turistica, 33, 35–61.

Klimek, K., Doctor, M. (2018). Are Alpine destination management organizations (DMOs) appropriate entities for the commercialization of summer tourism products? Journal of Destination Marketing & Management, 10, 181–190.

Laesser, Ch., Beritelli, P. (2013). St. Gallen consensus on destination management. Journal of Destination Marketing & Management, 2, 46–49.

Lai, P.H., Hsu, Y.C., Wearing, S. (2016). A social representation approach to facilitating adaptive co-management in mountain destinations managed for conservation and recreation. Journal of Sustainable Tourism, 24 (2), 227–244.

Leiper, N. (1990). Tourist attraction systems. Annals of Tourism Research, 17 (3), 367–384.

Myga-Piątek, U., Jankowski, G. (2009). Wpływ turystyki na środowisko przyrodnicze i krajobraz kulturowy – analiza wybranych przykładów obszarów górskich. Problemy Ekologii Krajobrazu, 25, 25–48.

Nestorosk, I. (2012). Identifying tourism potentials in Republic of Macedonia through regional approach. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 44, 95–103.

Padurean, L. (2010). Destinations dynamic: a management and governance perspective. Praca doktorska. Lugano: Univesità della Svizzera Italiana.

Pearce, D.G. (1995). Tourism today: a geographical analysis. Wyd. 2. Harlow: Longman Scientific & Technical.

Pearce, D.G. (2014). Toward an integrative conceptual framework of destinations. Journal of Travel Research, 53 (2), 141–153

Pechlaner, H., Tschurtschenthaler, P. (2003). Tourism policy, tourism organizations and change management in Alpine regions and destinations: a European perspective. Current Issues in Tourism, 6, 508–539.

Presenza, A., Sheehan, L., Ritchie, J.B. (2005). Towards a model of the roles and activities of destination management organizations. Journal of Hospitality, Tourism and Leisure Science, 3 (1), 1–16.

Richards, G. (2002). Tourism attraction systems: Exploring cultural behavior. Annals of Tourism Research, 29 (4), 1048–1064.

Ritchie, J.R.B., Hudson, S. (2009). Understanding and meeting the challenges of consumer-tourist experience research. International Journal of Tourism Research, 11, 111–126.

Sheehan, L.R., Ritchie, J.R. (2005). Destination stakeholders exploring identity and salience. Annals of Tourism Research, 32 (3), 711–734.

Świgost, A. (2017). The transformation of the natural environment of the Polish and Ukrainian Bieszczady mountains due to tourism and other forms of human pressure. Current Issues of Tourism Research, 5 (2), 27–35.

Szulc-Dąbrowiecka, E., Żuławska, U. (2015). Zarządzanie regionem turystycznym: przykład regionu Bieszczad w latach 1952–2014. Przedsiębiorczość i Zarządzanie, 14 (4), 99–112.

UNWTO (2007). A practical guide to tourism destination management. Madrid: World Tourism Organization.

US (2018). Turystyka w województwie podkarpackim w 2017 r. Rzeszów: Urząd Statystyczny w Rzeszowie.

Vengesayi, S. (2003). A conceptual model of tourism destination competitiveness and attractiveness. W: R. Kennedy, Proceedings of the 2003 Conference ANZMAC (s. 637–647). Adelaide: ANZMAC.

Wolski, J. (2007). Przekształcenia krajobrazu wiejskiego Bieszczadów Wysokich w ciągu ostatnich 150 lat (Transformations of the High Bieszczady Mountains rural landscape during the last 150 years). Warszawa: IGiPZ PAN.

First Page

57

Last Page

69

Language

pol

Share

COinS