https://doi.org/10.18778/0867-5856.30.1.08">
  •  
  •  
 

Tourism / Turyzm

Author ORCID Identifier

https://orcid.org/0000-0002-8372-122X Miazek Piotr

Abstract

Parki narodowe są jednymi z najczęściej odwiedzanych przez turystów miejsc w Polsce. Na ich obszarach koncentruje się blisko 30% krajowego ruchu turystycznego. Corocznie przybywają tam miliony turystów, a ich liczba stale rośnie. Jednakże frekwencja w poszczególnych parkach narodowych jest mocno zróżnicowana. Jedne parki są odwiedzane przez miliony osób, inne zaś – zaledwie przez kilkanaście tysięcy turystów. Artykuł stanowi próbę wskazania głównych przyczyn zróżnicowania liczby tu­rystów odwiedzających parki narodowe. Analizując poszczególne cechy ruchu turystycznego w konkretnych parkach narodowych, szczególnie w tych, w przypadku których różnice są najbardziej widoczne, autor starał się zidentyfikować czynniki wpływające na taki stan rzeczy.

Keywords

ruch turystyczny, park narodowy, turystyka, różnice

References

Bałuchto, B., Chara, P., Fischbach, K., Florczak, K., Kraszewska, A. (2005). Ruch turystyczny w Parku Narodowym Ujście Warty. W: R. Machowski, M. Rzętała (red.), Z badań nad wpływem antropopresji na środowisko (s. 9–18). Sosnowiec: Uniwersytet Śląski.

Batyk, I. (2012). Zagospodarowanie turystyczne obszarów chronionych na przykładzie Biebrzańskiego Parku Narodowego. Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich, 2 (III), 207–216.

Biebrzański Park Narodowy (2019). Pobrane z: http://biebrza.org.pl (27.06.2019).

Błażejczyk, K., Kunert, A. (2011). Bioklimatyczne uwarunkowania rekreacji i turystyki w Polsce. Warszawa: PAN.

Buchwał, A., Fidelus, J. (2010). Monitoring ruchu turystycznego przy użyciu czujników ruchu na przykładzie Tatrzańskiego i Babiogórskiego Parku Narodowego. W: Z. Krzan (red.), Przyroda Tatrzańskiego Parku Narodowego a człowiek (s. 45–54). Zakopane: Wydawnictwo TPN.

Czarnecki, K. (2009). Atrakcyjność turystyczna i ruch turystyczny w parkach narodowych województwa podlaskiego. Zeszyty naukowe SGGW, 73, 165–172.

Dusza, E. (2013). Zmienność natężenia ruchu turystycznego na obszarze Wolińskiego Parku Narodowego. Problemy Ekologii Krajobrazu, XXXIV, 275–279.

Dzioban, K. (2013). Wielkość ruchu turystycznego w Kampinoskim Parku Narodowym. Studia i Materiały CEPL, 15, 90–96.

Fidelus, J. (2008). Rola ruchu turystycznego w przekształcaniu ścieżek i dróg turystycznych na obszarze Tatrzańskiego Parku Narodowego. Prace Geograficzne, 120, 19–29.

Gałązka, M. (2009). Turystyka zrównoważona w parkach narodowych w opinii turystów. Studia i Materiały CEPL, 4, 123–130.

Geoportal (2019). Pobrane z: http://geoportal.gov.pl (16.06.2019).

Głuchowski, R., Nawrocka-Grześkowiak, U. (2013). Skutki turystyki na terenach objętych ochroną na przykładzie Drawieńskiego Parku Narodowego. Zarządzanie Ochroną Przyrody w Lasach, 7, 336–346.

Google Maps (2019). Pobrane z: http://maps.google.pl (24.06.2019).

Graja-Zwolińska, S., Spychała, A. (2014). Monitoring ruchu turystycznego w parkach narodowych. Barometr Regionalny, 12 (4), 171–177.

Hibner, J. (2013). Struktura ruchu turystycznego w polskich górskich parkach narodowych należących do sieci „Człowiek i Biosfera”. W: P. Krąż, J. Hibner, J. Koj (red.), Współczesne problemy i kierunki badawcze w geografii (s. 73–88). Kraków: Instytut Geografii i Gospodarki Przestrzennej UJ.

Hibner, J. (2014). Monitoring ruchu turystycznego w rejonie Kasprowego Wierchu – metody i problemy badawcze. Współczesne Problemy i Kierunki Badawcze w Geografii, 2, 33–47.

Jastrzębski, C. (2009). Ruch turystyczny w Świętokrzyskim Parku Narodowym. Studia i Materiały CEPL, 4, 199–205.

Kajala, L. (red.) (2007). Visitor monitoring in nature areas: A manual based on experiences from the Nordic and Baltic Countries. Stockholm: Swedish Environmental Protection Agency.

Klimska, U., Swianiewicz, P. (2005). Społeczne i polityczne zróżnicowanie aglomeracji w Polsce – waniliowe centrum, mozaika przedmieść. Prace i Studia Geograficzne, 35, 45–70.

Koźmiński, C., Michalska, B. (2016). Sezonowość i zmienność ruchu turystycznego w Polsce. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego, 3, 9–23. DOI: https://doi.org/10.18276/ept.2016.3.35-01

Krakowiak, B. (2000). Charakterystyka ruchu turystycznego w parkach narodowych Karpat Zachodnich – typy funkcjonalne parków. Turyzm, 1, 5–37.

Kruczek, Z., Przybyło-Kisielewska, K. (2019). Ruch turystyczny w parkach narodowych i konsekwencje nadmiernej frekwencji odwiedzających. W: M. Nocoń, T. Pasierbek, J. Sobczuk, B. Walas (red.), Parki narodowe i ich otoczenie społeczno-gospodarcze. Skazani na dialog (s. 160–171). Sucha Beskidzka: WSTiE.

Lawin, M. (2000). Ruch turystyczny w Magurskim Parku Narodowym i jego otulinie. Turyzm, 10 (2), 31–56.

Liszewski, S. (2009). Przestrzeń turystyczna parków narodowych w Polsce. W: B. Domański, W. Kurek (red.), Gospodarka i Przestrzeń (s. 187–201). Kraków: Instytut Geografii i Gospodarki Przestrzennej UJ.

Mazurczak, M. (2009). Realizacja założeń ekoturystyki na obszarze Parku Narodowego Ujście Warty. Studia i Materiały CEPL, 4, 206–211.

Ochrona Środowiska 2008 (2008). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny.

Ochrona Środowiska 2018 (2018). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny.

Partyka, J. (2002). Użytkowanie turystyczne parków narodowych. Ojców: Ojcowski Park Narodowy.

Partyka, J. (2010a). Ruch turystyczny w polskich parkach narodowych. Folia Turistica, 22, 9–25.

Partyka, J. (2010b). Udostępnianie turystyczne parków narodowych w Polsce a krajobraz. Prace Komisji Krajobrazu Kulturowego, 14, 252–263.

Parzych, K. (2014). Wybrane cechy ruchu turystycznego w Słowińskim Parku Narodowym na podstawie badań ankietowych. Journal of Education, Healt and Sport, 4 (13), 246–256.

Prędki, R. (2015). Ruch turystyczny w Bieszczadzkim Parku Narodowym w latach 2012–2014. Roczniki Bieszczadzkie, 23, 367–385.

Rogowski, M. (2017). System monitoringu ruchu turystycznego (SMrt) w Parku Narodowym Gór Stołowych – założenia i wybrane wyniki. Studia i Materiały CEPL, 52, 158–165.

Rogowski, M. (2018). System Monitoringu ruchu turystycznego (SMrt) w Parku Narodowym Gór Stołowych dla potrzeb badań przestrzeni turystycznej. Prace i Studia Geograficzne, 63.3, 153–172.

Semczuk, M. (2012). Ruch turystyczny w Gorczańskim Parku Narodowym. Ochrona Beskidów Zachodnich, 4, 98–110.

Smoleński, M. (2006). Turystyka w parkach narodowych. W: R. Ziółkowski (red.), Praktyczne aspekty rozwoju turystyki i rekreacji na obszarach przyrodniczo cennych. Białystok: Wydawnictwo Politechniki Białostockiej.

Stasiak, A. (1997). Turystyka w parkach narodowych – obszary konfliktów, Turyzm, 7 (2), 5–24.

Stasiak, A., Śledzińska, J., Włodarczyk, B. (red.) (2014). Szlaki turystyczne. Od pomysłu do realizacji. Warszawa: Wydawnictwo PTTK „Kraj”.

Szyda, B., Sokołowski, D. (2013). Turystyczne użytkowanie Parku Narodowego Bory Tucholskie. Studia i Materiały CEPL, 37, 305–312.

Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody. Dz.U. 2004, nr 92, poz. 880.

Walas, B. (red.) (2019). Model optymalizacji funkcjonowania parków narodowych w Polsce w otoczeniu społeczno-gospodarczym. Sucha Beskidzka: WSTiE.

Wieniawska-Raj, B. (2007). Dynamika ruchu turystycznego w Karkonoskim Parku Narodowym. Opera Corcontica, 44, 593–602.

Włodarczyk, B. (1993). Funkcja turystyczna Świętokrzyskiego Parku Narodowego w świetle badań ruchu turystycznego. Turyzm, 1, 5–29.

First Page

73

Last Page

86

Language

pol

Share

COinS